Curio Mount Everest (Curio ficoides) - sukulent Senecio aquarine

Podlewania na zapas i wody w podstawce. Pędy miękną u nasady i gniją, a roślina rozpada się od dołu. Podlewaj dopiero po całkowitym przeschnięciu podłoża i wylewaj wodę z podstawki po kilkunastu minutach.

Ustawienia z dala od okna albo przy oknie północnym. Pędy wyciągają się, odstępy między liśćmi rosną, a srebrzysty nalot zanika. Znajdź roślinie najjaśniejsze miejsce w domu, przy oknie południowym lub zachodnim.

Ciężkiego, torfowego podłoża bez drenażu. Woda zalega przy korzeniach i sprzyja gniciu nawet przy rozsądnym podlewaniu. Sadź w lekkiej, przepuszczalnej mieszance do sukulentów, w doniczce z otworem odpływowym.

Trzymania rośliny w zasięgu psa lub kota. Rodzaj Senecio, z którego wywodzi się ta roślina, jest wg ASPCA toksyczny dla zwierząt; alkaloidy pirolizydynowe uszkadzają wątrobę. Ustaw sukulent na wysokim parapecie lub półce, poza zasięgiem pupili.

Curio Mount Everest czy jest trujący?

Tak, traktujemy tę roślinę jako toksyczną dla psów i kotów. Baza ASPCA klasyfikuje rośliny z rodzaju Senecio jako toksyczne dla psów, kotów i koni, wskazując alkaloidy pirolizydynowe; objawy zatrucia to wymioty, biegunka, brak apetytu, apatia i uszkodzenie wątroby. Curio ficoides to dawniej Senecio ficoides, więc mimo braku osobnego wpisu dla tej odmiany przyjmujemy ostrożne założenie: sukulent stoi poza zasięgiem zwierząt, a po zjedzeniu fragmentu rośliny dzwonimy do weterynarza.

Curio Mount Everest czy kwitnie?

Kwitnie, ale w mieszkaniu rzadko, bo brakuje mu do tego odpowiednio silnego światła. Kwiaty są białe i niepozorne: koszyczki długości 12 do 15 mm zebrane po 6 do 12 na szczytach pędów, złożone wyłącznie z kwiatów rurkowych, bez płatków języczkowych, więc nie przypominają stokrotki. W naturze roślina kwitnie od jesieni do zimy. Warto dodać, że popularna fraza 'kwiat curio' to potoczne określenie tej rośliny doniczkowej, a nie pytanie o kwitnienie.

Jak duży rośnie Curio Mount Everest?

Docelowo dorasta do 0,5 do 1 m wysokości i 0,1 do 0,5 m szerokości, ale rośnie powoli: według RHS potrzebuje na to od 5 do 10 lat. Rośliny z naszej oferty mają około 30 i 35 cm wysokości mierzonej od podstawy doniczki, więc przez lata zachowają kompaktowy, parapetowy rozmiar.

Curio Mount Everest pielęgnacja: co jest najważniejsze?

Dwie rzeczy: bardzo dużo światła i rzadkie podlewanie. Postaw roślinę przy oknie południowym lub zachodnim i podlewaj dopiero, gdy podłoże przeschnie na wylot, a zimą jeszcze rzadziej. Nawożenie wystarczy oszczędne w sezonie wzrostu, zraszania nie stosujemy w ogóle, a przesadzanie wypada raz na 3 do 4 lat.

Czy Curio Mount Everest może stać na zewnątrz?

Latem tak, w osłoniętym i słonecznym miejscu na balkonie lub tarasie. RHS przypisuje tej odmianie minimalną temperaturę 5 do 10°C, więc przed spadkiem temperatury poniżej około 10°C trzeba wnieść roślinę do domu. Zimowanie na dworze w polskim klimacie nie wchodzi w grę.

Jak rozmnażać Curio Mount Everest?

Sadzonkami pędowymi. Odetnij wierzchołek pędu, podsusz go przez dzień lub dwa, a potem wsadź w piasek albo przepuszczalne podłoże do sukulentów. Sadzonki tego gatunku korzenią się bardzo łatwo i nie potrzebują ukorzeniacza; przez pierwsze tygodnie podlewaj oszczędnie.

Czy Curio Mount Everest trzeba przycinać?

Nie trzeba. Roślina rośnie powoli i sama utrzymuje zwarty pokrój, więc przycinanie jest zabiegiem dobrowolnym: robi się je, żeby zagęścić kępę albo pozyskać sadzonki. Tnij nad liściem, a odcięte wierzchołki wykorzystaj do rozmnażania zamiast wyrzucać.

Jaka ziemia dla Curio Mount Everest?

Lekka i bardzo przepuszczalna, taka jak do kaktusów i sukulentów, albo ziemia z dodatkiem piasku lub perlitu; doniczka musi mieć otwór odpływowy. Tej karcie przypisujemy w rejestrze podłoże Urban Jungle do hoi, peperomii i zamiokulkasa, które szybko odprowadza nadmiar wody.

Curio Mount Everest a Senecio aquarine: czy to ta sama roślina?

Tak, to ta sama roślina pod różnymi nazwami handlowymi. Przyjęta nazwa botaniczna to Curio ficoides, dawniej Senecio ficoides, a 'Mount Everest' jest nazwą odmiany uprawnej. Określenia 'Senecio aquarine', 'Curio aquarine' i 'Senecio Mount Everest' funkcjonują w handlu jako nazwy tej samej odmiany i nie oznaczają odrębnych gatunków.

Dlaczego liście na zdjęciach są zielone, a nie niebieskie?

Za srebrzystoniebieski odcień odpowiada woskowy nalot na liściach, który roślina wytwarza jako ochronę przed silnym słońcem. Tworzy się go tym więcej, im jaśniejsze jest stanowisko, a przy tym łatwo go zetrzeć palcami przy przenoszeniu rośliny. Dlatego ten sam sukulent bywa raz bardziej zielony, raz wyraźnie niebieskawy; po kilku tygodniach na słonecznym parapecie nalot się odbudowuje.